اصغر نعمتی
واقعهی خونین و قیام مقدس امام حسین(ع)، یكی از مهمترین وقایع تاریخ اسلام و فریاد باشكوه و جاوید آزادیخواهی در جهان است. قیام مقدس رهبر آزادگان جهان ضمن ویرانی كاخ ستمگران بیدادگر زمان، دنیا را متوجه قرآن و برنامههای آن كرده و چهرهی ظالم و نفاقآلود بنیامیه را برملا ساخت. نبرد خونین كربلا، نمونهی ممتاز از جهاد مقدس الهی است كه حسین(ع) برای گسترش عدل، آزادی، ایمان و پیشگیری از انحراف دین مبین اسلام، در سرزمین تفتیدهی كربلا برپا ساخت و این چنین آئین جد بزرگوارش را، با نثار خون پاكش استوار كرد و به جهانیان درس ایمان، فداكاری و ایثار آموخت. با این خیزش، دین مبین اسلام ردای سرخ بر تن كرد و تا ابد جاویدان گشت.
فریاد پرطنین حسین(ع)، ندای حق پرستی بود؛ نهضت او، ایمان آفرین و كربلایش، مكتب حق بود و عاشورایش، هنگامهی پاكبازی و رادمردی. قیامی كه به سوی ابدیت پرواز كرد و به جاودانگی گرائید؛ خونی كه هیچگاه نخشكید و همواره جوشید و با جوشش خود، سازندگی و كمال را برای جهانیان به ودیعه نهاد.
امام حسین (ع) در جهت حمایت از انسانیت، دفاع و صیانت از مكتب الهی و نجاتبخش نیای گرامی خویش، پرشورترین، حماسیترین، مقدسترین و جاودانهترین انقلاب عالی آسمانی و انسانی را در تاریخ رقم زد؛ به گونهای كه در پی این قیام خونین؛ هر خیزش، حركت و انقلاب آرمانی در دنیا از نهضت عاشورا الهام گرفت. قیام امام حسین(ع)، سرطان مخوفی كه بر پیكر اسلام رشد یافته بود و این آئین رهائیبخش را در سكوتی مرگبار و در فضای غبارآلود تبلیغات بنیامیه تهدید به انحراف و نابودی می كرد، زدود و چهرهی نهضت جاهلی را از پشت پردههای نفاق آشكار ساخت. خون امام حسین(ع)، سطور درخشانی بر پیشانی تاریخ اسلام نگاشت و اسلام را برای همیشه در برابر كجرویها، نفاق و انحراف بیمه نمود.
آری، امام حسین(ع) با نهضت جاوید عاشورا، نقش تاریخی خود را در برابر آئین معنوی و نجاتبخش اسلام به انجام رساند و با این حركت خونین، به خورشیدی تابان و جاوید برای پیروان راستین اسلام و عاشقان امامت و ولایت مبدل گشت.
این قیام به زمان خاص تعلق ندارد، بلكه حركتی رهائیبخش و جنبشی ماندگار و جاوید در تاریخ است. زیرا مفاهیمی كه امام حسین در راه آن برخاست و قیام كرد، حق، عدالت، آزادی، نجات انسانها و احیای ارزشهای دین مبین اسلام بود كه هیچگاه كهنه و فراموش شدنی نیستند؛ ارزشهائی كه همواره برای بشریت رنگ تازگی داشته و امیدآفرین و نجاتبخش بوده و هست و این، رمز ماندگاری حماسهی پرشور كربلاست.
با مطالعهی تاریخ، به شخصیتها و قهرمانان بسیاری برمیخوریم كه امروز اثری از آنان باقی نمانده است. اما قیام عاشورا و مراسم بزرگداشت این حادثهی شگرف به واسطهی هدف بزرگ و الهی آن، هر سال با شكوه و هیجان و عظمت گسترده تر برپا می شود و این، در حالی است كه امروز از امویان و یارانش اثری نیست و حماسهی كربلا هویت ابدی پیدا كرده است. این اتفاق و جاودانگی، تنها منحصر به قیام كربلاست. چرا كه این قیام و نهضت، در راستای منافع و اغراض شخصی و مادی نبود؛ برای زر و زور و حكومت دنیا نبود؛ بلكه ستیز با بی دینی، معنا با ماده و ارزش با ضد ارزش بود!
ذكر نام و یاد حسین (ع)، زمینهساز آرامش روح و نجات روان از رنج است؛ امامی كه شعاع حیات نورانی وی بسان سرچشمهی آب حیات، همواره روان و جاری است. در جان و روان حسین(ع)، همهی فضائل و مكارم هویدا بود و كردار، رفتار و گفتارش آزادی، عدالتخواهی و سلحشوری است.
سپاس خدای را كه در مرز و بومی به سر میبریم كه عشق به حسین و آل علی در دل مردمش موج میزند. بارخدایا تا زندهایم بین ما و حسین(ع) فاصله نینداز و ما را از پیروان راستین و واقعی آن امام شهید و بزرگوار قرار بده، آمین یا رب العالمین